Aloes drzewiasty (Aloe arborescens) to sukulent z rodziny liliowatych (Liliaceae), pochodzący z południowej i wschodniej Afryki oraz Półwyspu Arabskiego. W Polsce uprawiany jako roślina doniczkowa. Surowcem leczniczym są świeże liście (Folium Aloe recens), zawierające m.in. aloektynę, hydroksyantrazwiązki, polisacharydy, witaminy i sole mineralne.
Główne właściwości zdrowotne:
- Immunostymulujące – aloektyna B pobudza układ odpornościowy, wspomaga rekonwalescencję i zwiększa odporność na infekcje.
- Przeciwzapalne i przeciwbakteryjne – pomocny w stanach zapalnych skóry, błon śluzowych i przewodu pokarmowego.
- Regenerujące – przyspiesza gojenie ran, oparzeń, owrzodzeń oraz regenerację śluzówek.
- Przeczyszczające i żółciopędne – zwłaszcza w formie stężonego soku zwanego aloną (Aloe), pobudza perystaltykę i wydzielanie soków trawiennych.
- Potencjalnie przeciwnowotworowe – wspomagająco w leczeniu zmian przedrakowych przewodu pokarmowego.
- Wspierające układ oddechowy i nerwowy – stosowany m.in. przy dychawicy oskrzelowej, nerwobólach i bólach reumatycznych.
Formy stosowania:
- Świeży sok z liści – do użytku wewnętrznego i zewnętrznego (np. przy wrzodach, ranach, stanach zapalnych).
- Wino aloesowe – wzmacniające i przeciwwrzodowe (z dodatkiem miodu i czerwonego wina).
- Miód aloesowy – ogólnie wzmacniający, wskazany dla dzieci i seniorów.
- Napar z aloesu i ziół – do płukania jamy ustnej, przemywania skóry, wlewań doodbytniczych.
- Wyciąg glicerynowy – kosmetyczny, łagodzący podrażnienia skóry.
Przeciwwskazania i ostrożność:
- Ciąża i karmienie piersią – przeciwwskazane, szczególnie w przypadku stosowania alony (ryzyko poronienia, działanie przeczyszczające na niemowlę).
- Choroby nerek, układu krążenia, nadciśnienie – przeciwwskazane stosowanie preparatów iniekcyjnych.
- Dłuższe stosowanie alony – może prowadzić do przekrwienia jelit i miednicy mniejszej.
Bibliografia:
Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1987.
